Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Kararı; sahte ve muhteviyatı itibari ile yanıltıcı belge sebebiyle yapılan ödemenin anlaşılamadığından reddi hakkındadır.

Danıştay ve Yargıtay Kararları Vergi cezalarından Kurtulmak ve İdari Çıkış Yolları

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi         

2013/13560 E.

2014/3676 K.

 “İçtihat Metni”

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 29/04/2013
NUMARASI : 2012/437-2013/190

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29/04/2013 tarih ve 2012/437-2013/190 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü;
Davacı vekili, müvekkili şirketin 11.03.1998 tarihinde aile şirketi olarak kurulduğunu, ortaklıklarından Servet Öztürk’ün %34, S. Öz’ün % 33, S. Öz’ün ise %33 şeklinde olduğunu, söz konusu aile şirketinin yaklaşık 10 yıldan fazla birlikte ticari faaliyetine devam ettiğini, Gaziosmanpaşa 7. Noterliğinin 27.08.2008 tarih ve 15820 yevmiye nolu limitet şirket hisse devir sözleşmesi ile S. Ö..’ün hissesini S. Ö. ve C. Öz’e devrettiğini, yine Gaziosmanpaşa 7. Noterliğinin 27.08.2008 tarih ve 15821 yevmiye nolu limitet şirket hisse devir sözleşmesi ile S.. Ö..’ün şirket hisselerini S. Ö. ve K. Öz’e devrettiğini, hisse devir sözleşmesinden sonra müvekkili şirket ile davalılar arasında sözleşmeler ile doğmuş ve doğacak borçlardan sorumluluk sözleşmeleri akdedildiğini, Ek-l’deki sözleşme ile müvekkili şirketin “A. Mah. Alışveriş Merkezi B-05 Bayrampaşa / İSTANBUL” adresindeki restoranı tüm demirbaş ve ekipmanları ile işbu sözleşme tarihinden önceki ve bundan sonraki tüm borcu ile devir alan davalı A. Kuyumculuk Gıda İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne devrettiğini, Ek-3b deki sözleşmede ise müvekkili şirketin kat karşılığı yapmış olduğu inşaat sözleşme tarihinden önceki ve sonraki tüm borç ve alacakları ile davalılardan S. Ör.e devrettiğini, sözleşmenin genel hükümler başlıklı 2. maddesinde de açıkça bunun belirtildiğini, söz konusu her iki sözleşmenin tarihinin 18.09.2008 olduğunu, yani taraflar arasında akdedilen hisse devir sözleşmesinin tarihinden sonra olduğunu, davalıların izah edilen şekilde tüm borç ve yükümlülükleri ile birlikte restoranı ve inşaatı devir almalarından sonra müvekkili şirkete vergi incelemesi başlatılmış olup, söz konusu inceleme neticesinde tahakkuk eden vergi aslı, cezaları, özel usulsüzlükleri hepsi incelendiğinde davalılarca devir alınan restoran ve inşaat faaliyetleri sebebiyle alınan faturalardan kaynaklandığını, ödenen bu cezalar toplamının 86.937.95TL olduğunu; bu bedelin ödenebilmesi için T. F. Katılım Bankası A.Ş. Sultançiftliği/İst. Şubesi’nin 05.05.2009 tarihinde kredi tahsilat planına istinaden 18.282,10 TL. Dosya masrafı ve faiz ödediklerini, bu nedenle toplam 110.110,42 TL ödemek zorunda kalındığını, davalıların sorumluluğunda olan ve yine davalılarca ödenmesi gereken ödemeleri müvekkili şirketin ödemek zorunda kalmış olduğundan 110.110,42 TL’nin ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, incelemede adı geçen şirketlerin komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yapmak maksadıyla kurulmuş paravan şirketler oldukları, sahte ve muhteviyatı itibari ile yanıltıcı belge düzenlendiği tespit olunan mükellefler hakkında yapılan tespit sonrasında toplam 86.937,95 TL vergi cezasının davacı şirketçe ödendiğinin tespit olunduğu ve vergi suçuna iştirak eden şirket müdürleri S. Ö. ve S.. Ö.. ile şirket ortağı olan S.. Ö..’ün birlikte hareket ettikleri ve haksız olarak zenginleştikleri, davacı taraf ödediği bedeli kredi kullanarak ödediğini beyan etmiş ve kredi masraflarını talep etmiş ise de, bu kredinin cezaların ödenmesi için kullanılıp kullanılmadığı tespit olunamadığı gibi daha önceden davalılara herhangi bir ihtarda bulunulmadan ödemenin yapılmış olması karşısında davacının bu talebinin kabul görmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 86.937,95 TL’nin davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, limitet şirket müdürü S.. Ö.. bakımından şirket yöneticisinin sorumluluğuna ilişkindir.
Sorumluluk davasının yönetici olmayan diğer ortaklarca açılması gerekmektedir. Dava, şirket müdürü tarafından açılmış bulunduğundan, dava koşulları oluşmamıştır. Bu durumda mahkemece, HMK.’nın 54. maddesi uyarınca, bu davanın açılmasına izin veya icazet verilmesi hakkında yönetici olmayan diğer ortakların muvafakatlerinin alınması veya vekâletnamelerinin ibrazı ve ortaklar kurulu kararının sunulması amacıyla davacı vekiline önel (süre) verilmesi, dava koşulları oluşturulduktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27.02.2014 tarihinde oy birliği karar verildi.